Kız Gülsüm

Pamuk tarlalarının üzerinde arı kuşları dolanıyor, ova vırık sesleriyle gölün kıyılarına inecek birazdan. Telaş, yorgunluğun getirdiği ayak bağı yavaşlık, suskunluğun derin güğümlerindeki gölge gibi derin.

İşçiler traktör römorkunun önünde toparlandı. Kadın tiz sesiyle bağırdı:

Gülsüm  aa gülsüm!

Yok.

Bütün tarla, işçilerin gürleşen sesiyle yankılanıyor. Ses seda yok. Sadece Toroslar aldığı sesi uzaklardan aynen iade ediyor.

Yok.

Tarlada arama bittikten sonra yakındaki çamlı tepeye çıkılıyor.

Gülsüm! Kız Gülsüm!

Çamların uğultusundan başka ses yok. Püren dalının üzerinde ak yazmasını buluyor çavuş. Gülsüm yok. Çakal deresine keçi yolundan iniyorlar aşağıya, gecenin karanlığındaki su sesine. Dağ keçileri ürkerek kaçıyor tepelere.

Derken göğün üstünde bir top ışık, yıldız sağanağı başlıyor ovalara.

Kuytulara…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s