Öpüyorum

Sudan çıkarılmış bir çocuğun gözyaşlarını taşıyabilir mi şu kocalmış dünya?

Deniz dipleri, sınır boylarıyla kanlı bir kalkışmanın sabahında… Ertelenmiş mevsimler gibi kapısındayız göçmen kuşlarla yolculukların.

Nereye döküldüğünü bilemediğimiz ırmaklar çağıldıyor altımızdan. Taşlara çarpa çarpa dökülüyor sular, kalbimizin kanadığı yere doğru, uğultulu.

Tarih sarkacı, geri döndürüyor kışı, çemberine çekiyor kırmızı çizgiyi. Yabanıl bir çağa, barbarların ateşle sınandığı mitoslara yolcuyuz.

Kıyılarımızda ölü çocuklar, can yelekleri, şişme botlarla her daim seferiyiz.

Seferi bir çocuğun vebalini kim taşıyabilir?

Ah! Çocuk incinen yerlerinden öpüyorum seni.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s