Tedirgin

Ay yürüyor bulutların nehrinde
çıkıp gelmediğin o sokaklarda
sislere açılan kapılardayım.
Bekleyenim çağıranım yok, yar
bilinmez de değil ta yakınlarında
bulduğum yerdeyim üşüyen sesini.
Bu sokak eski çığlıklı bir denizmiş.
martılar ve balıklar kaldırımlarında
yosunlar boy atmış, çelimsiz,
gövdesinde yaprağını besleyemeyen
yüzyıllık bir çınara dönüşmüş.

Meraklı ve utangaç uyandığım
közde kıvılcımlanan rüyalarımda,
soluğumla biçimlendirdiğim söz
gece kuşkularımla vay aman!
Servilerin tedirgin fısıldayışında
bulup bulup kaybettiğim içtenlik,
ezgilerim tamamlıyor evrenin kubbesini
havada kar tanesi, uçak sesleri.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s