Çakıl Taşları

Ağzının kıyısındaki fesleğem
En çok güze yakışırdı
Bıyıklarıma çiy düşünce
Bizim dağlarda, susunca ay

Boğazıma çakılan mıh gibi
Eprimiş tüllerle, şiirlerle
Rüzgarın fısıldayışı adını

Adını unutmadım gizlimde

Boynunda üşüyen çakıl taşları
İşçi çıkışı ortaya dağılan yüzünle
Her gün çekiliyoruz sığ sulara
Kıyılara vuruyor kör cesedimiz

Ağzının kıyısındaki çığlıkla
En çok sana yakışırdı hüzün


Nereye Sığınsam Lacivert/2008

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s