İmkansız

Sevebilmenin imkansızlığının olası güz başlangıcındaydık.

Şehir kapanan perdelerde sarkacını unuttuğunda elleri ellerime bir misilleme mesafesindeydi.

“Aşk imkansız mıdır yine de?” dedim.

“Aşk varoluş ayininde sonsuz kesişmedir”dedi.

“O zaman evrendeki bütün kırmızılar kesiştiğinde aşk muhtemel bir ayindir.” dedi koro.

Kırmızıların silikleştiği nekahet aralığında dağın ağzında biriken sözcükler büzüştü.

Gök dağıldı, renklerini toplayan kırlangıçlarla yıkık bir kalpten mezbahaya.

Onarılmadı kış kırıklıkları, gecikti bir ihtimal bahar. Gelmedi, gelmesine düşler yakılan çağ sökümü.

Ellerinden ovaya naklen allı morlu sus uçurtmaları.

İmkansızı istedi öldü yazıyor morg kapısında.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s