Mutluluk

Hüseyin Göçmen’e

Umut göğsündeki iğnelikti
tek semboldü sakladığın
gecikmişliğinle yüzleşmek adına
duraksamadan geçtin kanyonda
dip sıkıntılar bıraktın hep kendine

Sahici mutluluk yoktur belki
acılardan öğrendin sen bunu
tükettiğin bir ömür duruyor
kıtalar ötesi özlemler arkası
açelyaların sustuğu mevsimde
mavinin tükettiği kanaviçede
kendi iklimine uzak, yabanıl
oynadığın ömür fragmanları

Sahici mutluluk yoktur belki
beklemekten öğrendin sınırda.


Nereye Sığınsam Lacivert / 2008

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s