Karşılaşma

Konuştun mu Sait? Hani kimseyi beğenmiyordun? Hani korkaktı sana aklıselim ilerleyelim, diyenler. Şimdi karanlığa gönderdiklerine için yanıyor mu?

Nasıl kıydın o küçücük kara gözlü kıza. Ya o dağlar beni çağırıyor, diye yerinde duramayan esmer delikanlıya. Belki bir tokat yetti sana, eskilerin dediği gibi. Daha koridorun ilk girişinde kol kolaydın korkularınla. Gözbağını çıkardılar, çay kahve, hemen yokladılar direncini. Ne güzel sohbet ediyordun öğleyin ısmarlanan döner ayranı yerken ağız dolusu kahkahalarla.

Ne yazıyordu hücre duvarına kazınmış; ”Diren 42. gün… Tülin” Evet, Tülin kırk iki gün sırrını vermedi kimseye. Onun sayesinde hayatta birçok insan, onun yok ettiğin elleriyle yazıyorum sana kıstırıldığım pespaye yalnızlıktan.

Terk edilmiş bir taş ocağında buldular Tülin’i, yaban hayvanları parçalamıştı bazı uzuvlarını. Onu çevreleyen yaratıklar arasında sen de vardın belli ki. Belki de son kez gördü kendini kuşatan kurtlarla, sırtlanlar arasında sevgilim, dediği adamı.

Çember daraldı, gittiğim, gezdiğim bütün evler, gülen yüzler, siliniyor bellekten. Seninle karışılacağız en yakın zamanda Sait, vakit daraldı.

Heyecanlanıyorum, o büyük buluşmanın gerçekleşeceği günü düşündükçe.

Karşılaşacağız, sen gelmesen bile ben geleceğim er ya da geç.

Ölü ya da diri.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s